मेरा श्रीजनाहरु

2012-02-09T05:39:00.001-08:00

गजल

2010-08-12T09:54:00.000-07:00

पूर्व जने रहर टरेर गयो।
देश फिर्ने इछा मरेर गयो।

ब्यथा छ मनमा अनी आँखामा।
टिल-पिल यो आसुँ झरेर गयो।

सधैं हतारमा समय अभावमा।
अठोट हिजोको सरेर गयो।

एउटै परिवार अनेक दिसामा।
छरपस्ट पारी छरेर गयो।

शरीर छोडेर मनमात्र उडदै।
सातौ समुन्द्र तरेर गयो।

गोविन्द फुयाल शिकागो।
08/12/2010

गजल

2010-08-08T09:30:00.000-07:00

जस्तो भए पनि आसु झर्नु हुन्न साथी।
जीवन भन्नु आस मन मार्नु हुन्न साथी।

सुख चाँही वास्ता हुन्न तर दु:ख पर्दा।
जीत तिम्रै हातमा छ हार्नु हुन्न साथी।

भाग्ये भन्दा धेरै अनी समय भन्दा अघी।
मिल्दैन कै' मनलाई तल पार्नु हुन्न साथी।

गोविन्द फुयाल शिकागो
08/08/2010

गजल

2010-08-05T09:14:00.000-07:00

बाँच्न पनि मन छैन मर्न पनि सकिएन।
धेरै गर्छु भन्थे केही गर्न पनि सकिएन।

कत्ती पटक एकान्तमा घोत्लिएर सोचिरहदा।
अरु माथि आफु तल पर्न पनि सकिएन।

बिस पिउछु पासो लाग्छु मन-मनै सोचे तर।
मनीसको नजर बाट झर्न पनि सकिएन।

साहराको एउटा हात कोही पाउने आसा गर्द।
एउटा न्यनु ढुक-ढुकीमा सर्न पनि सकिएन।

जीवन ब्यर्थ गयो आकाश छुन्छु भन्थे तर।
बेकार भयो अमर कृति छर्न पनि सकिएन।
गोविन्द फुएल
शिकागो

2010-07-23T08:41:00.001-07:00

मुर्दा भएर पनि बाच्नु पर्यो।
रित्तो मनमा माया साच्नु पर्यो।

कत्ती छ दर्द अब्यक्त मनमा।
तै पनि मैले सधैं हास्नु पर्यो।

गजल

2010-06-06T15:12:00.000-07:00

लिनु दिनु पालो न हो गुनको कुरा नगरौ है।
चिसो चुलो तातेन खै नुनको कुरा नगरौ है।

गाउ बस्ती अधेरीमा मस्त निन्द्रा रात भरी।
सिक्ष्या बिना निदाएको छ जुनको कुरा नगरौ है।

अन्न माग्दै गरीबहरु एउटा दैलो देखी अर्को।
निरास भोकै मर्दै छन ति घुनको कुरा नगरौ है।

काम नलाग्ने बिचार गएन हामीकहा अझै पनि।
मानिस भन्नु सबै उस्तै खुनको कुरा नगरौ है।

अझै पनि हाम्रा मान्छे धुरी चुइने झोपडिम।
कमेरोमै रमाउछन चुनको कुरा नगरौ है।

निधारमा पसिनाका मोती जस्तै टल्किरहने।
गहना छन गोर्खालिका सुनको कुरा नगरौ है।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०६/०६/२०१०

Govinda's Bhajan

2010-04-19T11:17:00.000-07:00

गजल

2010-04-18T07:45:00.000-07:00

संगीतको मिठो धुनमा पाए।
तिमीलाई शितल जुनमा पाए।

देखेर आफ्नु कहाँ को हुन्थ्यो र।
सन्जोगले तिम्रो हुनमा पाए।

तिर्नै नसक्ने के दियौ दियौ।
तिमीले लाको गुनमा पाए।

तिमीलाई साचै जाचेर हेरे।
अकबरे त्यो सुनमा पाए।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०४/१८/२०१०

गजल

2010-04-14T09:56:00.000-07:00

अनेक थरी रहर हरु बुन्छ किन मन।
कोही बोल्दा उस्कै बोली सुन्छ किन मन।

कुनै दिन थियो त्यस्तो सुनीदिने नभएर।
आज उस्लाई पायी मयुर हुन्छ किन मन।

ढुक-ढुकीमा रम्ने साथी नजर बाट दुर हुँदा।
उसकै यादमा बेचएन भयी रुन्छ किन मन।

कत्ती धरै मान्छेहरु मनिषकै सागर जस्तो।
हजारौको भिड्मा उस्लाई चुन्छ किन मन।

गीत सुने गजल कोरे सप्त सुर तान पछी।
उस्को मधुर बोली सुन्दा छुन्छ किन मन।

अब मलाई एस्तो लाग्छ उनी सामु नभयीदिदा।
जीवन ब्यर्थ होला भन्दै गुन्छ किन मन।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०४/१४/२०१०

गजल

2010-04-13T09:16:00.000-07:00

मेरो मनको बटिकामा रमाउनु है।
एक्लो भयी लड्न खोज्दा समाउनु है।

कहिले काही हिड्दै जादा जिन्दगीमा अनायसै।
अधेरीमा उजेली भयी घमाउनु है।

हामी बिच विश्वाशको सम्झउतालाई भुले भनी।
धड्कनमा अझ प्रेम जमाउनु है।

गोविन्द फुयाल शिकागो

गजल

2010-04-05T22:28:00.000-07:00

जता भट्टी उतै भुल्नु हौन्न साथी।
रक्सिएर सधैं झुल्नु हुन्न साथी।।

भोली गर्छु भन्दा भन्दै जिन्दगीमा।
केही नै नगरि फुल्नु हुन्न साथी।।

बेहाल हुँदै अनी सधैं एक्लै रुदै।
पछुतो गरेर डुल्नु हुन्न साथी।।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०४/०५/२०१०

गजल

2010-04-04T09:24:00.000-07:00

आजै मेरो दिलमा सरी राखे हुन्छ।
बास तेही सधैं गरी राखे हुन्छ।।

जाही जुही चम्पा अनी चमेली बन्दै।
मायाको सुबाश छरी राखे हुन्छ।।

मेरो सात सुरको तिमी एउटै धुन।
अनी मुर्छनामा परी राखे हुन्छ।।

मेरो याद सधैं तिमीले नगरनु।
आँखाको नानी भरी राखे हुन्छ।।

फगतै यो मेरो उजाड जिन्दगीमा।
मेरा सारा कस्ट हरी राखे हुन्छ।।

गोविन्द फुयाल शिकागो
04/04/2010

गजल

2010-04-03T10:13:00.000-07:00

दिल भित्र यादहरु झिर बनेर।
यो मनको खुशी बग्यो पिर बनेर।

उडी जाने मनलाई सँगालेर राख्दा।
मुटु छेड्दै पार हुन्छ तिर बनेर।

युद्ध पनि सजिलै हुन्छ होला तर।
कहाँ हुन्थ्यो मायामा अधिर बनेर।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०४/०३/२०१०

गजल

2010-04-03T09:56:00.001-07:00

सम्पत्ती मात्र जोडेर हुन्न।
खाएको कस्सम तोडेर हुन्न।

पार गर्नलाई एउटा यो लख्च्य।
छिन्-छिन्मा बाटो मोडेर हुन्न।

नथाल्नु थियो सुरु गरेसी ।
आधा बाटो मै छोडेर हुन्न ।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०४/०३/२०१०

गजल

2010-03-25T10:11:00.000-07:00

धेरै भये पोखी जान्छ भर्नु पर्छ भन्दैमा।
अत्ती गर्नु हुन्न केही गर्नु पर्छ भन्दैमा।

कत्ती धेरै आसक्ति छ कुनै दिन एकान्तमा।
बसी सधैं नछर मन छर्नु पर्छ भन्दैमा।

सास रहे आस हुन्छ किन हजुर एस्तो सारो।
खुट्टा तन्काइ नहालुन मर्नु पर्छ भन्दैमा।

एउटै चाह थियो मेरो दिन अनी रात भरी।
आसु बनी झर्यो आज झर्नु पर्छ भन्दैमा।

राम्रो ठने आफ्नै माने उही आज तर।
बिझाइ दियो आँखा भित्र पर्नु पर्छ भन्दैमा।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०३/२५/२०१०

गजल

2010-03-23T22:56:00.001-07:00

सबले देख्या सपनालाई रुनु पर्छ सम्झिएर।
टाढा भए नजिक हामी हुनु पर्छ सम्झिएर।

जीवन हाम्रो सादा थियो तर पनि जबर्जस्ती।
हिजो लाग्या दागलाई धुनु पर्छ सम्झिएर।

समयलाई चिन्न सके मोती फल्न फुल्नपनी।
पक्का सफल हुन्छ आसुँ चुनु पर्छ सम्झिएर।

हारको यो हार लगयी जीवन देखी किन भागने?
सफलता शिखरलाई छुनु पर्छ सम्झिएर।

गोविन्द फुयाल शिकागो
२३-०३-२०१०

गजल

2010-03-21T10:33:00.000-07:00

तिमी मेरो हुन्नौ भन्ने मैले जानी जानी।
सपना त्यो सबै मेरो भयो पानी पानी।

सधैं पिर बडी हुन्छ सोचेभन्दा पनि।
दैबले नै सबै पिर दियो छानी छानी।

लिनु केही छैन भनी दिनुको के अर्थ हुन्छ?
जहाँ दु:खइ त्यहाँइ उस्ले मुक्का हानी हानी।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०३/२२/२०१०

गजल

2010-03-04T11:00:00.000-08:00

विश्वाश छैन मनमा बसाउछौ भन्ने।
मेरो यादमा आसु तिम्ले खसाउछौ भन्ने।

फुल सम्झे पथ्थरलाई भुल गरेर।
तिम्रो मन पनि कहिले रसाउछौ भन्ने।

एउटा निस्य गरे मैले तिम्ले सबैलाई।
मेठो हासो हसाएर फसाउछौ भन्ने।
गोविन्द फुयाल शिकागो
०३/०४/२०१०

गजल

2010-03-03T22:44:00.000-08:00

कलहको पोको बोकेर आए।
अलिकती त धोकेर आए।

मेरो आज यो झोक मेटाउन।
तिम्रै त्यो नाम तोकेर आए।

पिउनु मात्र कहाँ भयो र?
सेकुवा पनि टोकेर आए।

हामीले किन हिंड्नै नपाइने?
सयौ ति गाडी रोकेर आए।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०३/०४/२०१०

गजल

2010-03-03T22:24:00.001-08:00

दिनमा मात्र हैन सुन रात भरी आउछ।
सम्झना यो मनभित्र गाठो परी आउछ।

थाम्न पनि सकिएन परेली यो थुन्दा।
तिम्रै याद हर-पल फेरी गरी आउछ।

छाती पोल्छ दिल जल्छ किन भित्र भित्रै।
आज भोली बाच्ने पनि मन मरी आउछ।

एउटा रात युग हुन्छ बिताउन अनी।
सिराने यो भिजाउने एउटा झरी आउछ।

न रोकिने न थामिने कसै गरे पनि।
तिम्रै याद मनमा घरी घरी आउछ।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०३/०२/२०१०

गजल

2010-02-28T10:25:00.001-08:00

कोमल नयन रसाएर हेरेउ।
दुई थोपा आसुँ खसाएर हेरेउ।

मन्को भकानु किन थामेर।
बिछोडमा हसाएर हेरेउ।

साटेको औठी चिनु भनेर।
छाती माथि टसाएर हेरेउ।

एकान्तमा त्यो किन बोलायी।
अघिल्तिर बसाएर हेरेउ।
गोविन्द फुयाल, शिकागो
०२-२८-२०१०

गजल

2010-02-28T10:07:00.000-08:00

एउटा छुटै बात हुन्छ तिमी साथ हुँदा।
रात यो प्रभात हुन्छ तिमी साथ हुँदा।

सल्बलाउछ मनभित्र तरङीत हुँदै।
मर्दको यो जात हुन्छ तिमी साथ हुँदा।

एक्लो मेरो अर्थ हुन्न यो यात्रामा सुन।
जिताउने हात हुन्छ तिमी साथ हुँदा।
गोविन्द फुयाल, शिकागो
०२-२८-२०१०

गजल

2010-02-28T09:27:00.000-08:00

एउटा आस उठ्छ अनी अर्को सेलाउछ।
अमेरिका भन्नु मात्र साचै पेलाउछ।

एउटा सानो जागिर दिन दस ठाउँ कुदाएर।
मान्छेलाई मुसो जस्तो पारी खेलाउछ।

खाको मात्र बिस लाग्छ तर पनि यहाँ।
कुमान्छेको फेला परे के के झेलाउछ।

भुगोलमा भकोजती सबै थुप्रिदा नि।
मानिसको सबै नालिबेली केलाउछ।

भुलिएर पनि यहाँ केही गर्नु हुन्न।
जैल भित्र पनि सधैं चक्की बेलाउछ।
गोविन्द फुयाल, शिकागो
०२-२८-२०१०

Gajal

2010-02-27T22:56:00.001-08:00

जिन्दगीको यो यात्रालाई काटु सँग-सङै।
सुख-दु:ख जे भएनी साटु सँग-सङै।

गाह्रो हुन्छ पिरतिमा बाँच्न सबैलाई।
एउटै आत्मा भित्र हामी आटु सँग-सङै।

रमायिलो हुन्छ जीवन लक्स्च्य एउटै हुँदा।
दुई मुटुको सपनालाई साटु सँग-सङै।

गोविन्द फुयाल, शिकागो ।
०२-२८-२०१०

2010-02-26T10:29:00.001-08:00

गजल

किन फेरी आज पीउ पीउ लाग्दैछ।
रक्सिएर फेरी जीउ जीउ लाग्दइछ।

एउटा छ पूर्व र पश्चिम छरिएको।
एकै ठाउँ मनलाई सीउ सीउ लाग्दइछ।

मेरो जीवनमा जे छ जती त्यो।
सबै रित्त्याएर दीउ दीउ लाग्दइछ।

तिमी भित्र भएको दु:खको सागरलाई।
तिमी बाट आज लीउ लीउ लाग्दइछ।
गोविन्द फुयाल शिकागो
०२-२६-२०१०

Gajal

2010-02-25T10:23:00.000-08:00

तिमीले बोले पो जान्नु।
कुरा खोले पो जान्नु।

दु:खइको छुटै मज्जा छ।
पिरले पोले पो जान्नु।

सुरु गरेर अन्त्य ।
सब छिचोले पो जान्नु।

रुन्छौ आसुँ देखिन्न ।
आँखा मोले पो जान्नु।

गोविन्द फुएल
शिकागो २५-०२-२०१०

गजल

2010-02-23T09:54:00.000-08:00

सधैं भरी पिउने यो बानी नराम्रो।
म त कसम राम्रै छु यो पानी नराम्रो।

एकैछिनमा मस्त हुन्छु चोट भुलाएर।
पिये पछी गर्ने मनोमानी नराम्रो।

यहाँ सबले पिएकाछन रमाएरै जिएकाछन।
बिग्रिएको मेरो जिन्दगानी नराम्रो ।
गोविन्द फुयाल शिकागो
०२-२३-२०१०

गजल

2010-02-22T11:27:00.000-08:00

आकाशले मेघ-मल्हार गायो तिमी याद आयौ।
धर्तिमा हरियाली छायो तिमी याद आयौ।

झर-झर वर्शा घटा हिलि-मिली ।
ब्रिक्छ लतामा प्राण ल्यायो तिमी याद आयौ।

उश्ण ग्रिश्मको उत्तौलो हुरिले ।
सारा कस्टको रास थुपार्यो तिमी याद आयौ।

मन्द गती अनी मुस्कान मन्द छ ।
रितु राजले धर्ती सजायो तिमी याद आयौ।

गोविन्द फुयाल शिकागो
-०२-२१-२०१०

गजल

2010-02-21T08:19:00.000-08:00

म लास भएर पनि मर्न सकिन।
म चिता गएर पनि मर्न सकिन।

किन हो दिलमा टासेर हो ki?
त्यो दिलमा रएर पनि मर्न सकिन।

तिमीले दिएका पिर हरुलाई।
सधैं भरी सएर पनि मर्न सकिन।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०२-२१-२०१०

2010-02-19T09:44:00.000-08:00

गजल
आसै आसमा मेरो जीवन ढल्न लाग्यो।
किन धड्कन यो मन्द चल्न लाग्यो।

कती कामनाले तिमीले यो ब्यर्थ।
आगो सल्काएर मुटु जल्न लाग्यो।

बोलीको चोटले सुस्तरी सुस्तरी।
दन्-दनी छाती भित्र जल्न लाग्यो।

गोविन्द फुयाल शिकागो,
१९-०२-२०१०

गजल

2010-02-15T08:29:00.000-08:00

केसमा गुरास लाउ म भेट्न आउछु।
र मन्द मुस्कुराउ म भेट्न आउछु।

लाजको घुम्टो ओढी सिर देखी पाउ सम्म।
सुन्दर्ताले ति छाउ म भेट्न आउछु।

स्वर्ग समान लाग्छ हामी खेलेको धर्ती.
लिएर तिम्रो नाउ म भेट्न आउछु।

हाम्रो मिलनमा जल्नेहरुको आँखा छल्दै।
एउटा हेरेर दाउ म भेट्न आउछु।

एक्लो भएर बाच्दाको पिर भुलेर।
मिलनको गीत गाउ म भेट्न आउछु।

यता मलाई जस्तो उता छट्पट गर्दै।
चौतारीमा नधाउ म भेट्न आउछु।

तिम्लाई कल्पेर यो मन भुवा सरी उडेर।
कोठा चोटा सजाउ म भेट्न आउछु।

गोविन्द फुयाल शिकागो
02/15/2010

गजल

2010-02-14T13:16:00.000-08:00

साइनुमा बाध्ने घेरो हुनु पर्छ।
म तिम्रो तिमी मेरो हुनु पर्छ।

सिमाना हुन्न हामीले बाच्ने।
यो सृस्‍टि सेरोफेरो हुनु पर्छ।

कहिले नपुग्ने जत्ती भए नी।
मेरो सबै यो तेरो हुनु पर्छ

गोविन्द फुयाल शिकागो
०२-१४-२०१०

2010-02-14T12:23:00.000-08:00

गजल
चाहनालाई मार्न सिकेछौ।
हामीले छाक टार्न सिकेछौ।

हेप्ने र ठग्ने निर्धालाई मात्र।
सधैं नि मार्का पार्न सिकेछौ।

धर्तीको समराट बन्ने छ शक्ती।
तैपनी सधैं हार्न सिकेछौ।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०२-१४-२०१०

गजल

2010-02-13T19:00:00.000-08:00

ओठमा हासो भरेर मुस्कुराउदै मुस्कुराउदै।
गयौ चइन हरेर मुस्कुराउदै मुस्कुराउदै।

प्रितीको बटिकामा मनमानी रङगिएर।
छोडौ गर्नु गरेर मुस्कुराउदै मुस्कुराउदै।

छातीको दर्दलाई सबैको समु छोपी।
बचेँ आसमा परेर मुस्कुरौदै मुस्कुरौदै।

गोविन्द फुयाल शिकागो
०२-१३-२०१०

2010-02-12T10:47:00.000-08:00

गजल

मेरो कुरा सुनी हेर पछी काम लाग्न सक्छ।
तिम्रो तारा अस्ताएर नयाँ घाम लाग्न सक्छ।

राम्रो अनी नराम्रो त छुट्युने तिम्रो कुर।
निसुल्क भो आज सबै पछी दाम लाग्न सक्छ।

कोल्टे फेर्छ जिन्दगीले जब टुट्दै गयी अर्को।
नभोगेको नसोच्य्को पछी याम लाग्न सक्छ।

चोटले नै पथरलाई कन्चन हिरा बनाउछ।
पहिले गर्हो हुन्छ पछी आराम लाग्न सक्छ।
गोविन्द फुयल
शिकागो ०२-१०-२०१०

2010-02-12T09:39:00.000-08:00

गजल

मेरो श्रीजनाको भेलमा आयौ तिमी।
दुई मुटुको यो मेलमा आयौ तिमी।

तिमी स्वोछ थियौ सबैलाई भन्थे।
अचानक यो जाल्झेलमा आयौ तिमी।

मेरो जीवनको तिमी लक्छे भन्थे।
हार जीतको यो खेलमा आयौ तिमी।
गोविन्द फुयाल
शिकागो ०२-१२-२०१०

gulam ali gajal

2010-01-28T08:18:00.000-08:00

http://www.youtube.com/watch?v=qDHwOx2Dy5I

गजल

2010-01-26T10:33:00.000-08:00

मैले हारी दिए तिम्रो जीत हुन्छ भन्दा।
धेरै पटक मर्छु तिम्रो हीत हुन्छ भन्दा।

श्रीजना हो मानिसको नाता भन्नु पनि।
त्यही नाता गुनगुनाए गीत हुन्छ भन्दा।

फेरी नयाँ उमङगले बाचु भन्दा-भन्दै।
छट्पटिन्छु तिमी अर्के सित हुन्छु भन्दा।

बादल जस्तो धमिलोछ जीवन फर्कि हेर्दा।
आफ्नै कथा कसैलाई प्रतित हुन्छ भन्दा।
शिकागो ०१-२६-२०१०

गजल

2010-01-26T08:51:00.000-08:00

मैले हारी दिए तिम्रो जीत हुन्छ भन्दा।
धेरै पटक मर्छु तिम्रो हीत हुन्छ भन्दा।

श्रीजना हो मानिसको नाता भन्नु पनि।
त्यही नाता गुनगुनाए गीत हुन्छ भन्दा।

फेरी नयाँ उमङगले बाचु भन्दा-भन्दै।
छट्पटिन्छु तिमी अर्के सित हुन्छु भन्दा।
०१-२६-२०१० शिकागो।

भक्ती गजल

2010-01-15T19:50:00.000-08:00

मानव देहले केही कृति छरेर जाउ।
दुई दिनको छ जीवन भक्ती गरेर जाउ।।

काम्क्रोध लोभको यो अथह सागरबाट।
अरु सबैलाई तारी सोयम तरेर जाउ।।

भक्तीको मार्ग छोडि बेलक्ष्य जानु कहाँ?
ज्ञानी र सज्जनको पाउ परेर जाउ।।

भोगेर दु:ख बाँच्न गाह्रो छ जिन्दगानी।
हिन र दुर्बलको दु:ख हरेर जाउ।।

बेकाबु मनको कालो वैराग्यले जलाउदै।
गोविन्द नाम प्यारो मनमा भरेर जाउ।।
आसम बोकाघाट २००६

2010-01-15T15:47:00.001-08:00

http://www.youtube.com/watch?v=r6LI3FJPytg&feature=related

2010-01-14T08:46:00.000-08:00

गीत
मनको तार छिनी गयो गीत रेट्दारेट्दै।
यो जुनी त गयो राजाइ बाटो हेर्दाहेरदै।

सिसिरको फुल जस्तै फुल्यो प्रितको भाका।
जती रेट्यो उत्ती रुन्छ तीनतारेको भाका।
ब्यथाको यो भारी बड्छ सुर खोज्दा खोज्दै।
आँखा मेरा टटाउछन बाटो हेर्दाहेरदै। यो जुनी...

भिर पाखामा सर्गमको फुल्यो जीवन मेरो।
आसुँ आए हाँस्ने आँखाले नौलो भाका फेर्यो।
वेदनको भेल बग्यो नुनचुक घाउमा छ्रदै।
कलेजा यो चिरा पर्‍यो बेथा तुन्दा तुन्दै। यो जुनी...

रहर बिर्सी जहर पि बाच्नु परेको छ।
सबै सामु मिठो हासो हास्नु परेको छ।
जिन्दगानी ढली गयो घाम हेर्दाहेरदै।
हास्ने रहर अस्ताइ सक्यो पिर सेक्दा सेक्दै। यो जुनी ....
१८-४-२००१। गोल्धाप ।

2010-01-13T13:23:00.000-08:00

भक्ती गजल
मनको अधेरो फालेर जाउ।
कठोर मन पगालेर जाउ।

मनै त हो अलिकती बडाउदै।
यो बैरभव चुडालेर जाउ।

आउछ काल बाच्ने रहर नपुग्दै।
आजै नयाँ काम थालएर जाउ।

भव को त्रिस्ना पुरा नहुने।
सन्तोषले मन टालेर जाउ।

संसार कुप समान ठान्दै।
यि निर्धालाई उचालेर जाउI

आँखा भएर कत्ती अन्धा यहाँ?
ज्ञानको दीप बालेर जाउ।

१ सेप्टेम्बर २००७
खर्सँग सुबेदर बस्ती, भारत।

2010-01-12T20:56:00.000-08:00

गजल

यादले छाती पोलेर गयो।

बित्रिस्ना मनमा घोलेर गयो।

सुस्तरी मेरो मुटु चुडेर।

नमिठो बोली बोलेर गयो।

आयौ हुरी बत्तास बनेर।

यो जिन्दगी बिथोलेर गयो।

गोविन्द फुयल

Goldhap

03/05/2009

2010-01-12T17:52:00.000-08:00

पश्चिम भएका हरु पूर्व फर्किनु पर्छ।
हतार गरेर हुन्न समय पर्खिनु पर्छ।

छैन प्यारो वसन्त शिसिर टिठ लाग्दो।
रोपाइ आँफै गरुला मेघ गर्जिनु पर्छ।

खोजेर देउ दाना सिङ्ले आज हनेनी।
टाट्नामा पोशिएको घोर्ले पर्छिनु पर्छ।

साँढे जुधेर मैदन छोडेर गाउँ पस्दा।
निर्धाको कोही हुन्न आँफै तर्किनु पर्छ।

हिमाल-तराइ-पहाड हरेक गाउँ शहरमा।
शान्ती र एक्ताको धुन थर्किनु पर्छ।
गोविन्द फुयाल
शिकागो इल्लिनोइ
01/09/2010

2010-01-12T11:40:00.001-08:00

मुटु भित्र आधी चलेर गजल भो।
बास झोपडिको जलेर गजल भो।

छाती चस्स दुख्छ वेदना बडेर।
अनी यात्रा बिचै गलेर गजल भो।

मनले यी प्रश्न माथि प्रश्न थप्देइ।
यो प्रश्नको पहाड ढलेर गजल भो।

मेरो श्रीजना र सिप जो थियो त्यो।
आज आँखा बिच बलेर गजल भो।

गोविन्द फुयल
२०६४१२२४
गोलधाप

2010-01-11T22:08:00.000-08:00

ahawan
परिवर्तनको ब्र्हममुहुर्तमा;
झोक्राएको मानवतको जवूदो पुन्ज;जुरुक्क उठेर
सत्भावनाको अर्घ चाडआउन
छातीभरी चौतारीको चल्य्लटिको ढुङो जस्तो,
अटल विश्वाशको पशुपती अगाडि
पशिमा शहरमाझ पूर्वको पैचो सास्ले
भवोतरिएको ब्यस्त शहरमा
भौगोलिक रेखाले टाढा सोच्नेहारुसँग
स्वार्थको यो जाल्-झेल तोडेर
स्वछ साईनोको बन्धन्मा बाधीन आहावान छ ।
गोविन्द फुयल
01-07-2010
Chicago IL